این واژگان مفاهیم اصلی تفکر بوردیو را که اغلب، مانند ـ به‌ویژه ـ مفهوم خصلت، از سنت دیرینه فلسفی نشأت گرفته‌اند، عرضه می‌کند. بوردیو، در جست‌وجوی ایجاد جامعه‌شناسی‌یی که قادر باشد ساختارگرایی و سوژه‌گرایی را پشت سر بگذارد، برخاسته و به‌نحو بدیع و اصیل اغلب پرسش‌های کلاسیک فلسفهٔ عمومی مانند سوژه، جسم، کنش، عقل عملی، آزادی، خشونت، جهان‌شمولی را به چالش کشیده و به آن‌ها پرداخته است. در این کار، سعی او بر آن بوده است از نظرگاه مدرسی، که به‌نظر او رویکرد فلاسفه را به کژراهه می‌کشد، فاصله بگیرد.