آقای تیر همه چیز را زود متوجه می شد.به چیزهایی فکر می کرد که هیچ کس به آن فکر نمی کرد. با خورشید و دشت و کوه و رودخانه دوست بود. صدای همه چیز را می شنید: صدای موش های کور زیر خاک، صدای ابرهای آسمان و صدای پروانه ها.دیوها تابستان را برده بودند به قصرشان و دور آنجا را حصار کشیده بودند. اما قبل هر فکری باید می رفتند پیش خورشید خانم.......