توسعه و بسط تمدن صنعتی طی دو قرن اخیر آثار مثبت و منفی متعددی برای بشریت به همراه داشته است. یکی از پیامدهای چالش برانگیز، فرآیند مداخله انسان در طبیعت و دگرگونی‌های زیست‌محیطی ناشی از آن است. دگرگونی‌هایی که به تدریج شک و تردیدها و نگرانی‌های بسیار جدی را رودرروی عملکرد انسان مدرن قرار داد و تکان‌های شدیدی در ذهنیت او نسبت به آینده جهان زیست خود به وجود آورد. گسترش این نگرانی‌ها باعث شکل گیری گرایش‌های فکری و جنبش‌های حفاظت از محیط زیست با عنوان کلی بوم‌گرایی و جنبش سبز به عنوان تعیین کننده‌ترین گفتمان در این خصوص گشت. گفتمانی که کوشش می‌نماید مناسبات بین انسان و طبیعت را پس از تجربه دو قرن جهان صنعتی بازبینی نماید... دوران کنونی تمام می شود و عصر تازه ای آغاز می گردد. تاکنون در هیچ زمانی بشر برای بقا تا این حد به قدرت انطباق و تخیل نیاز نداشته است. عصر جدید فرهنگ و ارتباطات، در مرحله نخست عصری است که انسان باید در آن شجاعت خود را متحول کند. اما سرعت تغییرات ارتباطی و فرهنگی در پایان قرن گذشته و سالهای آغازین سده جدید، اهمیت سه مفهوم کلیدی قدرت تخیل، قدرت انطباق و شجاعت تحول را برای تداوم حیات دولتها، فرهنگ های ملی و حتی در سطحی انتزاعی تر تمدنها بخوبی نشان داده است