عباس امیرانتظام از معدود بازماندگان مبارز ملی به رهبری دکتر مصدق است که هم عضو شورای مرکزی و هم عضو هیئت اجرای نهضت مقاومت ملی بوده است و در آن دوران که روز ۱۶ آذر ۱۳۳۲ یکی از برجسته‌ترین ایام آن است، سرپرستی کمیتهٔ دانشگاه و امور مربوط به آن را در نهضت مقاومت ملی به عهده داشته است. وی به‌سبب باوری که به راه و شخصیت مرحوم مهندس بازرگان داشت، هم‌زمان با تأسیس نهضت آزادی به عضویت آن درآمد. لیکن پس از مدت کوتاهی برای تکمیل تحصیلات خود رهسپار فرانسه و امریکا شد و پس از فراغت از تحصیل در دانشگاه برکلی، در سال ۱۳۴۹ به ایران مراجعت کرد و در سال ۱۳۵۷ در جریان انقلاب مجدداً در کنار مهندس بازرگان قرار گرفت. پس از پیروزی انقلاب از سوی مهندس بازرگان به سمت معاونت نخست‌وزیر و سخنگوی دولت موقت برگزیده شد و اوایل تابستان ۱۳۵۸ به عنوان سفیر در پنج کشور اسکاندیناوی به سوئد رفت. پس از اشغال سفارت امریکا توسط دانشجویان پیرو خط امام متهم به جاسوسی به نفع امریکا شد و در دادگاه انقلاب محکوم به حبس ابد گردید. وی قدیمی‌ترین زندانی سیاسی در ایران است و در سال ۱۹۹۷ موفق به جایزهٔ جهانی حقوق بشر شد.