انسان در طول زمان، یعنی از سپیده‌دم خلقت تا شامگاهی که قیام قیامت برپا می‌شود ماهیتی ثابت و غیرقابل تغییر دارد و تنها شیوه‌های جزئی از ظواهر زندگی دنیایی‌اش قاب