ننه زغالی، سیاه خالی؛ چادر سیاه زغالی‌اش را سر کرد و راه افتاد. گفتند:‌»ننه زغالی، سیاه خالی! کجا با این عجله؟» گفت:‌»اِوا ننه جان، مگر خبر ندارید؟ زمستان شده