«زنده به گور» (Buried Alive) رمانی طنزآمیز از آرنولد بنت، نویسنده ی انگلیسی، است که نخستین بار در سال ۱۹۰۸ منتشر شد. داستان درباره ی پریام فارل، نقاشی مشهور و گوشه گیر است که از شهرت و توجه عمومی گریزان است و زندگی آرام و دور از هیاهویی را ترجیح می دهد. ماجرا زمانی شکل غیرمنتظره ای پیدا می کند که فارل برای فرار از توجه مردم، هویت خدمتکار تازه درگذشته اش را به خود می گیرد. در نتیجه، دیگران تصور می کنند خود نقاش مشهور مرده است و برای خدمتکار او مراسم تشییع باشکوهی برگزار می شود؛ درحالی که فارل با هویتی تازه به زندگی ادامه می دهد. او که حالا از قید شهرت رها شده، فرصت پیدا می کند زندگی ای ساده تر و معمولی تر را تجربه کند. اما وقتی دوباره برای تأمین هزینه های زندگی به نقاشی روی می آورد، آثارش توجه یک دلال و کارشناس هنری را جلب می کنند و آرامشی که به دست آورده بود، دوباره در معرض خطر قرار می گیرد. بنت از این موقعیت نامعمول برای پرداختن به موضوعاتی مانند شهرت، هویت، قضاوت اجتماعی و میل انسان به زندگی آزاد از انتظارات دیگران استفاده می کند. طنز کتاب نیز بیشتر از تضاد میان تصویری که جامعه از یک فرد می سازد و زندگی ای که خود او برایش می خواهد، شکل می گیرد. پژوهش های مربوط به آثار بنت، این رمان را هجوی بر برخی جنبه های روزنامه نگاری، نظام حقوقی و حتی رفتارهای ظاهری و عجیب انسان ها دانسته اند. «زنده به گور» در اصل داستان مردی است که برای نخستین بار با «مرده» فرض شدن، فرصتی برای زندگی کردن پیدا می کند؛ موقعیتی طنزآمیز که بنت از آن برای بررسی رابطه ی میان شهرت و آزادی فردی بهره می گیرد.