روسیه کشوری است که در طول سده های حیات پرتلاطم خود همواره از بحران هویت ملی رنج برده و در پی یافتن پاسخی به پرسش “کیستی خود” بوده است. از قرن ۱۵ به بعد و با ظهور دولت متمرکز روسیه، در هر برهه از تاریخ تا به امروز، تلاش شده تا با طرح و ترویج ایده ای خاص، جامه ای هویت بخش برای قامت این کشور دوخته شود. در قرن ۱۶ ایده ی “مسکو ـ روم سوم”، در دوران امپراطوری روسیه ایده ی “تزاریسم، مذهب ارتدوکس و ملت گرایی”، در مقطع شوروی ایدئولوژی "مارکسیسم-لنینیسم" و در دوران پسافروپاشی و از سده ی ۲۱ تاکنون تأکید بر "میهن پرستی" وظیفه ی هویت بخشی به این جغرافیای پهناور را بر عهده داشته است. در این میان، تاریخ نگاری معاصر روسیه به عنوان یک ابزار مهم هویت بخش در خدمت ایده ی میهن پرستی قرار گرفته و به گونه ای سعی در بازنویسی رویداد های تاریخ این کشور داشته است که در آن افتخارات تاریخی برجسته تر و در مقابل ناکامی ها کم رنگ جلوه داده شود. اثر حاضر نیز به عنوان نمونه ای از تاریخ نگاری معاصر روسیه، بازتابی از نگاه روسی به تاریخ این کشور و تلاش برای استفاده از تاریخ در راستای تقویت ایده ی هویت بخش میهن پرستی است. درک چنین نگاهی فارغ از درست یا مبالغه آمیزبودن آن، سرنخ مهمی برای فهم سیاست های داخلی و خارجی امروز این کشور خواهد بود.