روایت از ملاقات پسربچه‌ای تنها با یک موش کور شروع می‌شود. کمی بعد روباه و اسب نیز به جمع آن‌ها می‌پیوندند. هر چهار شخصیت، هرکدام با ویژگی‌های خاص خود، بخشی از انسان را نمادپردازی می‌کنند: موش کور نماد کنجکاوی و نیاز به محبت، روباه نماد زخمی‌های گذشته، اسب نماد خرد، و پسر نماد جست‌وجوی معنا. این گروه در مسیری نمادین، همراه با گفت‌وگوهای کوتاه و عمیق، از دل طوفان‌های درونی عبور می‌کنند و یاد می‌گیرند چگونه در کنار هم، آرامش و امید را پیدا کنند.